تقدیم به پریسا . . . پری ناکجایی

زیبا هوای حوصله ابری است

چشمی از عشق ببخشایم

              تا رود آفتاب بشوید

                                    دلتنگی مرا

زیبا

هنوز عشق

                 در حول و حوش چشم تو می چرخد

از من مگیر چشم

دست مرا بگیر و کوچه های محبت را

                                               با من بگرد

یادم بده چگونه بخوانم

تا عشق در تمامی دل ها معنا شود

یادم بده چگونه نگاهت کنم که تُردی بالایت

                                         در تندباد عشق نلرزد

زیبا آنگونه عاشقم که حرمت مجنون را

                                      احساس می کنم

آنگونه عاشقم که نیستان را

                                   یکجا هوای زمزمه دارم

آنگونه عاشقم که هر نفسم شعر است

زیبا

چشم تو شعر

چشم تو شاعر است

من دزد شعرهای چشم تو هستم

زیبا

کنار حوصله ام بنشین

بنشین مرا به شط غزل بنشان

بنشان مرا به منظره ی عشق

بنشان مرا به منظره ی باران

بنشان مرا به منظره ی رویش

                              من سبز می شوم

زیبا ستاره های کلامت را

در لحظه های ساکت عاشق

                                   بر من ببار

بر من ببار تا که برویم بهاروار

چشم از تو بود و عشق

                        بچرخانم

                                 بر حول این مدار

زیبا

 زیبا تمام حرف دلم این است

من عشق را به نام تو آغاز کرده ام

در هر کجای عشق که هستی

                                           آغاز کن مرا...!

شعر از :محمدرضا عبدالملکیان

به نام او

دیروز با خبر شدم  یکی از همسایه های خوب ما دردرگیری با گروهک پژاک به شهادت رسیدند . . .

 دلم خیلی گرفت؛از صبح پای تلویزیون بودم تا شاید از مراسم تشییع دررسانه ملی خبری بشنوم یا ببینم . . .

اما . . .

البته یک خبر کلی روز حادثه دررسانه ملی پخش شده !

شهادت توصیف کردنی نیست ؛ و شهدا با خونشان از خاک و تاریخ و فرهنگ و دانش وطن پاسداری کردند . . .

امیدوارم  هیچ وقت فراموش نکنیم که  ایرانی هستیم و چه کسانی جانشان را برای ما برای ایران فدا کردند . . .

از نخبه های علمی مثل شهید داریوش رضایی‌نژاد دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد رشته برق یا از نیروهای سپاه ایران مثل شهید علی پرورش

دعا می کنم خداوند به مادر،همسر و فرزندانشان صبر عطا کند . . .

وقتی تو نیستی
نه هست های ما
چونان که بایدند
نه باید ها…

مثل همیشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض می خورم
عمری است
لبخند های لاغر خود را
در دل ذخیره می کنم:
باشد برای روز مبادا!
اما
در صفحه‌های تقویم
روزی به نام روز مبادا نیست
آن روز هر چه باشد
روزی شبیه دیروز
روزی شبیه فردا
روزی درست مثل همین روزهای ماست
اما کسی چه می‌داند؟
شاید
امروز نیز روز مبادا باشد!

¤¤¤

وقتی تو نیستی
نه هست های ما
چونانکه بایدند
نه باید ها…

هر روز بی تو
روز مبادا است!

دکتر قیصر امین‌پور

دلتنگی های آدمی

را باد ترانه ای می خواند

رویاهایش را

آسمان پر ستاره نادیده می گیرد

هر دانه برفی به اشکی نریخته می ماند

سکوت سرشار از ناگفته هاست

از حرکات ناکرده

اعتراف به عشقهای نهان

وشگفتی های بر زبان نیامده

و در این سکوت حقیقت ما نهفته است

حقیقت تو ومن...............................

برای تو وخویش

چشمانی آرزو میکنم

که چراغهاو نشانه ها را در

ظلمتمان ببیند

وگوشی

که صداها وشناسه ها را

در بیهوشی مان بشنود

برای تو خویش

روحی

که این همه را در خود گیرد و بپذیرد

وزبانی

که در صداقت خود

مارا از خاموشی خویش بیرون کشد

وبگذارد از آن چیزی که در بندمان کشیده است سخن بگوئیم...........

مارگوت بیگل ( ترجمه: احمدشاملو )

سنه دئمه دیگیم سوزلری

پنجریه سپدیم

یاغیشین قوشلاری

اونو دنلدی

...............................

حرفهای به تو نگفته ام را به پنجره پاشیدم

پرنده های باران به آن نوک زدند

                                                          "مارال کحالی"

دوستان خوب من سلام . . .

خیلی دوست دارم غیبت هام طولانی نشه ........ خیلی دلم برای این محیط مجازی تنگ می شه .....

اما ...........

. . . . اما قصه پر غصه رفتن خوبان همچنان ادامه دارد . . . . .

مادربزگم بعد از ۴ ماه دوری پیش پدربزرگم رفت . . . جسم هاشون کنار هم هست . . .امیدوارم که روحشان هم کنار هم باشد . . . دلم براشون خیلی تنگ شده . . . !

*از اینکه حضورتون همیشگیه ممنونم

* این شعر زیبا رو از وبلاگ پریسا "راز شقایق" برداشتم . . .

* از بابک"زلف سخن" و فاطیما"کوچه پشتی"  برای طراحی قالب جدید کویر ممنونم . . .

معلم شهید دکتر علی شریعتی :

حسین (علیه السلام) بیشتر از آب تشنه ی لبیک بود ، اما افسوس که به جای افکارش زخم های تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی آبی معرفی کردند . . . .

شهادت مولایمان حسین (علیه السلام) و یاران با وفایش را تسلیت می گویم و امیدوارم همه ی ما بتوانیم واقعیت حسین ( علیه السلام) را بفهمیم و پی ببریم به راز ماندگاری واقعه کربلا در تاریخ اسلام ! . . .

. . .

دوستان مهربان من سلام

چند ماهی است که به دلایلی نتوانسته ام وبلاگم "کویر" را به روز کنم ، در این چند ماه اتفاق‌های زیادی بریم رخ داده است ، بزرگترین تحول زندگی ام "اازدواجم با بابک مهربانم"، روزهای سختی که برای یکی از دوستان خوبم پیش آمد و قلب مهربان و روح بزرگ و آرام او را رنجاند... بیماری سخت و پرکشیدن پدربزرگ عزیز و دوست داشتنی‌ام.....

هنوز صدای مهربانش را می‌شنوم وقتی برای دیدارش به خانه‌شان می‌رفتم، چشم از دانه‌های درشت تسبیح می‌گرفت. برای اینکه بشناسدم عمیق نگاهم می‌کرد و بعد با صدای خندانی در جواب سلامم می‌گفت: سلام.... سلام گُلوم، سلام نازیم... هنوز صورتش در روزهای آخرش یادم هست وقتی که صورتم را می‌برد نزدیک صورتش که ببوسدم، نمی‌توانست. آن‌وقت صورت مظلومش ما را مثل ابر بهار می‌گریاند. آن روز که پرکشید پیش بودم. روزهای آخر دیگر نگاه هم نمی‌کرد. من هر روز می‌رفتم می‌دیدمش. آن روز برایش قرآن خواندم. کنارش نشستم دستش را در دست گرفتم و فشردم و اشک‌های بی‌دریغم را نثارش کردم. . .

. . . و قصه‌ی پر غصه‌ی رفتن خوبان ادامه دارد.

راستش در این مدت اگر بابکم همراهم نمی‌بود، نمیدانم کجا بودم و چه می‌کردم. خداوند مهربانم را برای وجود مهربان و نازنینش سپاسگذارم.

و اما ...

آمده‌ام که بمانم و بنویسم. من به کویر مدیونم!  در این چند ماه چندباری شغلم را تغییر دادم. همین باعث شد کمتر بتوانم به شبکه سر بزنم. اما مطمئنم حضورم در کویر دائمی است، حتی اگر چند ماهی نباشم. از شما دوستان خوبم متشکرم که در نبودنم هم به کویر سر زده‌اید و شقایق کویری نصیبم کرده‌اید...

لحظه دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام مستم
باز می لرزد دلم دستم
باز گوئی در جهان دیگری هستم
لحظه دیدار نزدیک است
...
های نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ
وای نپریشی صفای زلفکم را باد
ابرویم را نریزی دل
ای نخورده مست
لحظه دیدار نزدیک است
...

زنده یاد : مهدی اخوان ثالث

گؤروشون چاغی یاخیندیر
گئنه ده من دلی یم کئفلی یم
گئنه ده ال اوره گیم تیتریر
گئنه دئیه سن آیری عالمده یم
گؤروشون چاغی یاخیندیر
...

آماندیر ، شاشیب اوزومو جیزمییاسان اولگوج
آماندیر ، ساچیمین صفاسینی پوزمویاسان آی یئل
آبیردان ائتمه یه سن کؤنلوم
آی ایچمه میش کئفلی
گؤروشون چاغی یاخیندیر
...

هی،

سیاه سایه وار

کجای این شب مبهوت پنهانی؟!

هی،

سکوت بی زوال

کجای این بی کلامی آهنگها پنهانی؟!

من،

دلم ترانۀ فریاد میخواهد.

                                               " سوزان یگانه "

دوباره شروع از گفتن است ، نا تمام گفتن
که توشاید تمامش کنی.....

دوباره هق هق است و هزاران آه و نشنفتن های تو

من و کاغذ و قلم دربه در وادی حرف
که تو شاید گذری از لب این وادی کنی
و تو شاید کمی گوش کنی ...بشنوی این فریادم

من و این بغض صدا و کمی شور نگاه پشت یک فریادیم
که تو امروز از آن میگذری

خسته ام بس که شنفتم چه بی آوازم
و چرا مسکوتم
و چرا هیچ ندارم حرفی...

وه چه بی فریادم اه چه بی آوازم

من خود ز خود می پرسم که چرا مسکوتم!!
منی که غرق شده در حرفم ... چرا بی حرفم؟؟

من و این بغض صدا خسته از این همه آه
قصد شب داریم و بس
قصد رقصیدن در جشن خدا
قصد ماه افشانی
قصد شب پیمایی...

من بودم و ماه
در شبی مهتابی
خیرهء ماه شدم و میخندم
ماه نیز بر رخ من می خندد
من پر از فریادم
من پر از آوازم.......

ناگهان ابری برامد و بپوشاند شب را
تیره شد آسمان و ندیدم ماه را
حال من بودم شب
حال من بودم و این تاریکی
باز من بودم و دنیای خموش
باز من بودم قصهء سکوت

و کنون می فهمم که چرا مسکوتم
و چرا هیچ کسی نشناخت این فریادم

من همه فریادم من همه آوازم
در دل فریاد ها چه سکوتی اینجاست....

"علی اکبر ثابتیان "

عاشق چه کند گر نکشد بار ملامت . . . !

. . .