به نام او...

خداوندا

تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

چه زجری می کشد آن کس که انسان است

و از احساس سرشار است!...

دکتر شریعتی

/ 6 نظر / 24 بازدید
پريسا

براستي كه انسان براي راهيابي به سعادت و نجات از شقاوت ابدي راهي سخت در پيش رو دارد ...

پريسا

خاک عاشقی می داند گریه می کند رنج می کشد...صبر می کند....سر به آستان مرگ می گذارد... بر شانه هایش می گرید اما نمی میرد.. خاک عاشقی صبور است بر برگهای پاییز بوسه می زند...تقدیر جهان را عوض می کند جوانه ها را بیدار می کند و درختان را خواب می کند اما خود هرگز نمی خوابد خاک عاشقی صبور است که سالها و سالها برای آسمان هم صبر می کند و من همانم که از خاک بر آمده ام...چون خاک عاشقم و چون خاک روزی صبور خواهم شد

پريسا

زیبا ترین حرفت را بگو شکنجه ی پنهان سکوتت را آشکار کن و هراس مدار از آنکه بگویند ترانه ی بیهوده می خوانید... چرا که ترانه ی "ما" ، ترانه ی بیهودگی نیست چرا که عشق حرفی بیهوده نیست.... حتی بگذار آفتاب نیز بر نیاید به خاطر فردای ما اگر بر ما ش منتی هست... چرا که "عشق"، خود "فردا" است...خود "همیشه " است...

پريسا

و براستی که انسان بودن دشواری وظیفه است...

cna

سلام ممنون لطف دارین يک شمع مي تواند هزاران شمع را روشن کند، بدون آن که چيزي :از دست بدهد، مانند شادي که هيچگاه با تقسيم کردن کم نمي شود ...... وبلاگ خوبی دارین مرسی فعلآ بای